هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

_خداش در همه حال از بلا نگه دارد
//
حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست
_
که آشنا سخن آشنا نگه دارد//

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای
_فرشته‌ات به دو دست دعا نگه دارد
//گرت هواست که معشوق نگسلد پیمان
_نگاه دار سر رشته تا نگه دارد
//صبا بر آن سر زلف ار دل مرا بینی
_ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد//

چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفت
_
ز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد
//
سر و زر و دل و جانم فدای آن یاری_

که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد//

غبار راهگذارت کجاست تا حافظ_

به یادگار نسیم صبا نگه دارد