«Δεν αρκεί να βγάζεις ένα βιβλίο, ψάχνεις για κάτι περισσότερο». Ο Εύα Καραϊτίδη μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής της. Το «Παραμύθι Χωρίς Όνομα (1910) της Πηνελόπης Δέλτα είναι μια αλληγορία για την παρακμή και την αναγέννηση ενός κράτους. Η «Ζωή εν Τάφω» (1924) του Στράτη Μυριβήλη θεωρείται το κορυφαίο αντιπολεμικό έργο της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Το Νούμερο 31328 (1931) του Ηλία Βενέζη είναι μια αυτοβιογραφική μαρτυρία για τα “τάγματα εργασίας” στην Τουρκία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και ένας ύμνος στην αντοχή της ανθρώπινης ψυχής απέναντι στη θηριωδία.

Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.