Z Victorem znamy się od dawna. W 2014 roku odwiedziłem go w ojczystej Wenezueli. Pięć lat później zupełnym przypadkiem spotkaliśmy się w argentyńskim mieście Salta, dokąd Victor emigrował, uciekając przed wenezuelskim kryzysem. Pod koniec 2025 roku, w atmosferze kryzysu wywołanego tym razem w Argentynie przez rządy Javiera Mileia, zobaczyliśmy się w Salcie ponownie. Victor razem z rodziną wybierał się właśnie w drogę powrotną do Wenezueli, do czego doszło zaledwie kilka tygodni później.

W ten sposób osobista historia Victora przebiega przez trzy być może najbardziej rozpoznawalne kryzysy współczesnej Ameryki Łacińskiej: kryzys wenezuelski, kryzys argentyński, a także kryzys migracyjny, związany z dwoma poprzednimi, ale stanowiący zjawisko same w sobie.

Pomimo że w dużej mierze to politykierstwo (bo nie polityka) u szczytów władzy wytyczało szlaki uchodźcze Victora i jego rodziny w ostatnich latach, przesłanie, jakie wysyła nam Wenezuelczyk, ma więcej wspólnego z przynależnością, niż z propozycją którejkolwiek z partii. W zamieszaniu latynoamerykańskim XXI wieku to ziemia ratuje nas z szaleństwa, łaskawie pozwala się zakorzenić i wzywa nas do powrotu.

Zapraszam do wysłuchania 104-tego odcinka Podcastu Latynoamerykańskiego i zarazem 5-tej części cyklu "Maszyna do znikania światów".