Na przykładzie rdzennych terytoriów wspólnotowych widać, że jako ludzie, jako gatunek homo sapiens, jesteśmy w stanie patrzeć na ziemię nie tylko jako tort przeznaczony do podzielenia na indywidualne porcje. Może własność prywatna ziemi wcale nie jest jedynym możliwym sposobem bytowania na tej planecie. I może ta alternatywna metoda byłaby szansą na przetrwanie amazońskich lasów w północnej Boliwii.

Niniejsza relacja to zaledwie wstęp do reportażu dźwiękowego z rdzennych terytoriów wspólnotowych, który opublikujemy w ramach cyklu "Maszyna do znikania światów". Póki co zapraszam Was na przygodę i wspólne przemierzanie północnej Boliwii rowerem. Gotowi? No to w drogę!