مادرانی که کنار مزار فرزندانشان ایستادند و به‌جای فرو ریختن، بدن بی‌روحشان را به اندوه سپردند. انگار غم آن‌قدر بزرگ شده بود که دیگر در صدا جا نمی‌شد و راهش را از تن باز کرده بود. مادران داشتند مرثیه‌ای برای رقص می‌سرودند. وقتی مادر پا بر خاک می‌کوبید، داشت چیزی را به زمین یادآوری می‌کرد؛ آنکه زیر این خاک خفته، فقط یک نام نیست، فقط یک عدد یا یک خبر نیست. این حرکت، زبانِ بدنی‌ست که نمی‌خواهد فراموشی را بپذیرد، حتی اگر هیچ امیدی به بازگشت نباشد.

این داغ هنوز زنده است، این فقدان هنوز در جان‌ها راه می‌رود.

محتوا و موسیقی‌های استفاده‌شده در این قسمت:

Parsa Salimi - Requiem For Freedom

Karim Sheri - از تو سخن از به آزادی

Kayhan Kalhor – Rewend

Arno Harutyuni Babadjanian - Melody and Humoresque

صحبت‌های آبتین بکتاش

Masih Taj - Belongs to Nowhere

Kak Veyla (Bakhtiyari) کاک‌ویلا

چمریونه (ساز چپی) - شامیرزا مرادی

بخشی از نمایشنامه سیاوش‌خوانی – بهرام بیضایی

سوگ سیاوش – تنبور امیرحسین تفرشی‌پور

جوما – شُوان

هوشنگ ابتهاج – می‌بینم آن شکفتن آزادی را

فرهاد - برف

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.