In de Bijbel lees je voortdurend dat God Israëls God is en zeker in Jesaja wordt hij voortdurend zo genoemd. Dat kan voor ons wat ongemakkelijk voelen – want ja, we voelen ons ook ongemakkelijk bij (de staat) Israël en willen daar misschien ook niet (meer) mee geassocieerd worden… Maar God associeert zich dus wel met Israël… Nu is de staat Israël nu ook weer niet hetzelfde als het volk Israël toen… Maar toch, het ongemak kan blijven. Nu is Israël eigenlijk nooit iets geweest om heel trots op te zijn (voortdurend struikelen ze, hebben ze moeite om God te dienen, zijn ze opstandig, vergeten God, of doen zelfs alles wat God verboden heeft, etc.). Ze halen Gods naam naar beneden, ze beschamen God zou je zeggen… En toch blijft God zich maar ‘de God van Israël’ (of koning van Israël, of Schepper van Israël, of bevrijder van Israël). Wat zegt het ons dat God zich zo verbindt met Israël? Moeten we dan Israël ook nu hoog houden en/of steunen? Of is die uitdrukking ‘God van Israël’ nu wel zo’n beetje verleden tijd en kunnen we dat achter ons laten? Of kunnen we zelfs blij zijn dat God zich zo laat kennen als de God van Israël? Dat soort vragen bespreken we.