Zjawisko, dziś znane jako efekt fotoelektryczny, już co najmniej od połowy XIX wieku było wielce zagadkowe. No bo jak to możliwe, żeby światło – które klasycznie rozumiano jako falę – zachowywało się jak snajper, który z chirurgiczną precyzją wybija pojedyncze elektrony z metalu? I dlaczego nie intensywność światła, czyli jego jasność, ale częstotliwość, długość fali (czyli kolor) - decyduje o tym, czy elektron w ogóle opuści powierzchnię? Coś tu nie grało!Właśnie ta pozornie niewinna obserwacja – że nie każda fala świetlna działa tak samo – niezależnie podważyła fundamenty klasycznej fizyki.

Korzystałem z:

📌Baker J., 50 teorii fizyki, które powinieneś znać,

📌Bogusz W., Grabarczyk J., Krok F., Podstawy fizyki,

📌Encyklopedia fizyki współczesnej,

📌Massalski Z., Massalska E., Fizyka dla inżynierów, część II,📌Mazurkiewicz M., Kwanty nie gryzą. Bezbolesny przewodnik po dziwactwach mechaniki kwantowej,

📌Nowoczesne kompendium fizyki,

📌Pais A., Pan Bóg jest wyrafinowany. Einstein i jego teoria,

📌Przystawa J., Odkryj smak fizyki,

📌Sheehy S., Kwintesencja wszystkiego. Dwanaście eksperymentów, które zmieniły nasz świat📌Skorko M., Fizyka,

📌Struktura materii. Poradnik encyklopedyczny,

📌Stuewer R. H., The Compton Effect: Turning Point in Physics,

📌Tipler P., Llewellyn R., Fizyka współczesna,

📌Wróblewski A.K., Anegdoty o uczonych. Poczet pierwszy oraz Poczet drugi.